کودکی کارلو آنچلوتی

همه آنچلوتی را به عنوان یک مربی‌ می‌‌شناسند و از متد‌ها و تاکنیک‌هایش وی را بررسی‌ می‌‌کنند اما زمانی‌ که وی به ایتالیا باز می‌‌گرد دیگر" کارلتو" است، مردی که در منطقه رومانیا ایتالیا بزرگ شده است، با یک خانواده فروتن، مردی که غذای‌ خوب را بیشتر از هر چیز دیگری دوست دارد.

 آنچلوتی در سال ۱۹۵۹ در رجیولو به دنیا آمد و در دهه ۶۰ در شمال ایتالیا رشد کرد. زمانی‌ که دنیا ایتالیا را با چهره‌هایی‌ نظیر فلینی (کارگردان مشهور ایتالیا و صاحب اثر جاودانه لا دولچه ویتا) می‌‌شناخت، کارلو ارمینیو که نامش را از پدر بزرگش گرفته بود، در خانواده‌ای زندگی‌ می‌‌کرد که پدرش به سختی هزینه زندگی‌ را به دست می‌‌آورد.

آنچلوتی در مصاحبه با روزنامه ایتالیایی" لا رپابلیکا" در این باره می‌‌گوید:" پدرم جوزپه، یک کشاورز مستاجر بود. او در زمینی‌ به مساحت ۸ هکتار گندم، ذرت و قند شکر می‌‌کاشت و گاو‌ها را می‌‌دوشید و به مرغ‌ها دانه می‌‌داد. او یک تراکتور فیات با قدرت ۲۱ اسب بخار داشت."

او از دورانی که در کنار پدرش کار می‌‌کرد چیز‌های زیادی آموخته است و اولین ضرباتش به توپ فوتبال هم در آن دوران بوده است. او در آن دوران متوجه فرهنگ کار شد:" اگر تلاش‌های پدر و مادرم نبود، الان به هیچ جا نرسیده بودم. من ایثاری که آنها انجام می‌‌دادند را مشاهده می‌‌کردم و می‌‌دیدم که در زمین‌های کار می‌‌کنند که هیچ ماشینی در آن نبود. همه آن کار‌ها با دست انجام می شد. شما هر چه بکارید را برداشت می‌‌کردید. باید صبور و قوی بودید. من هنر آرام بودن را در آنجا آموختم که به من در موقع مصدومیت به عنوان بازیکن کمک می‌‌کرد و همچنین در دوران مربیگری و زمانی‌ که مشکلی‌ داشتم این خصوصیات به کمک من می‌‌آمد."